در جایی دارد که: خدا منّت گذاشته که امر فرموده است مخلوق، با خالق خود خلوت کند و این منافاتی ندارد که در مرآی مردم باشد. کانّه وقتی بنده با خدا خلوت می کند، خالق هم با او خلوت کرده است!

فقیه عارف شیخ محمد تقی بهجت رحمه الله علیه


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم مرداد 1393ساعت 5:22 بعد از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

آیة الله بهالدینی رضوان الله تعالی علیه

اگر کسی بخواهد از نفوس بشری به نفوس الهی و از نفوس ناری به نفوس نوری حرکت کند و به آن برسد و به تربیت های الهی تربیت شود باید به صبر و نماز استعانت جوید. باید در برابر بلا و حوادث جهانی صابر باشد که حضرت علی (علیه السلام) می‌فرماید: دنیا جهانی است که در محاصره بلا است. هیچ کس از حوادث جهان مصون نیست و راهی جز صبر و تحمل در برابر بلا را ندارد.

به نقل از تبیان


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم مرداد 1393ساعت 5:22 بعد از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

در دستورهاى دینى آمده است كه اگر سیئه‌اى مرتكب شدید فوراً حسنه‌اى انجام دهید تا آن سیئه را جبران كند؛ زیرا اگر سیئه، متراكم شود، در جان انسان چرک ایجاد و او را نابینا و ناشنوا مى‌كند.

شیخ عبدالله جوادی آملی


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم مرداد 1393ساعت 5:20 بعد از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

آیة الله شیخ عباس هاتف قوچانی :
ما با آقای بهجت خیلی رفاقت داشتیم، ایشان شب که شام می خوردند تشک می انداختند و می خوابیدند و برای مطالعه و درس چراغ روشن نمی کردند. من می گفتم: لابد می خواهد زودتر بخوابد که دو سه ساعت مانده به اذان صبح بیدار شوند. اما بعد از شش ماه من متوجه شدم که آقای بهجت نفت نداشت که چراغ روشن کند و طوری وانمود می کرد که من متوجه نشوم. چون ایشان از مغازه دارها نسیه نمی گرفت، ولی در تمام این مشکلات خم به ابروی ما نمی آمد.

سلام و درود خداوند بر روح پر فتوح عرفای راستین


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم مرداد 1393ساعت 5:20 بعد از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

آیة الله حاج سید محمد حسین طباطبایی قاضی تبریزی رحمه الله علیه:

به یاد دارم هنگامی که در نجف اشرف، تحت تربیت اخلاقی و عرفانی مرحوم حاج میرزا علی قاضی - رضوان الله علیه - بودیم سحرگاهی بر بالای بام بر سجّاده عبادت نشسته بودم در این موقع "نعاسی"(چرت) به من دست داد و مشاهده کردم دو نفر در مقابل من نشسته اند. یکی از آن‌ها حضرت ادریس - علی نبیّنا و آله و علیه السلام - بود و دیگری برادر عزیز و ارجمند خودم آقای حاج سیّد محمّد حسن طباطبائی که فعلا در تبریز سکونت دارند. حضرت ادریس با من به مذاکره و سخن مشغول شدند ولی طوری بود که ایشان القاء کلام مینمودند و تکلّم و صحبت می‌کردند ولی سخنان ایشان به واسطه کلام آقای اخوی استماع میشد. فرمودند: "در زندگانی من اتّفاقات و حوادث هولناکی روی داد و به حسب جریانات عادّیّه و طبیعیّه حلّ آن‌ها محال به نظر می‌رسید و از ممتنعات شمرده می‌شد ولی ناگهان برای من حلّ شده، و روشن شد که دستی ما فوق اسباب و مسبّبات عادّیّه از عالم غیب حلّ این عقده‌ها نمود و رفع این مشکلات فرمود. و این اوّلین انتقالی بود که عالم طبیعت را برای من به جهان ماوراء طبیعت پیوست و رشته ارتباط ما از اینجا شروع شد."در آن وقت چنین به نظر من آمد که مراد از ابتلائات آن حضرت صدمات و مشکلات ایّام کودکی و دوران طفولیّت بود.
منظور آنکه اگر کسی از روی واقع در امر هدایت متوسّل به پروردگار خود گردد البتّه او را اعانت و یاری خواهد نمود. در این حال استمداد از آیات قرآنیّه که موافق حال اوست بسیار مؤثّر و مفید واقع خواهد شد، قال الله تبارک و تعالی: الا بِذِکْرِ اللَهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ و نیز اورادی مانند: یا فتّاح، یا دلیل المتحیّرین و امثالها مؤثّر خواهد بود. البتّه باید دقّت داشت که از ته دل و با حضور کافی و توجّه انجام داد.


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم مرداد 1393ساعت 5:18 بعد از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

 


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در جمعه دهم مرداد 1393ساعت 10:13 قبل از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

 

میرزا جواد آقا گفته : اگر نورانیت یک ماه رمضان را به یک ماه رمضان دیگر برسانید ، عاقبیت به خیر می شوید


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در جمعه سوم مرداد 1393ساعت 1:37 قبل از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

 

 سيّد بن طاووس رحمه الله اين دعا را در كتاب «مهج الدعوات» از امام جواد عليه السلام نقل مىكند ؛

أَللَّهُمَّ إِنَّ ظُلْمَ عِبادِكَ قَدْ تَمَكَّنَ في بِلادِكَ حَتَّى أَماتَ الْعَدْلَ ، وَقَطَعَ السُّبُلَ، وَمَحَقَ الْحَقَّ، وَأَبْطَلَ الصِّدْقَ، وَأَخْفَى الْبِرَّ، وَأَظْهَرَ الشَّرَّ ، وَأَخْمَدَ التَّقْوى ، وَأَزالَ الْهُدى ، وَأَزاحَ الْخَيْرَ ، وَأَثْبَتَ الضَّيْرَ ، وَأَنْمَى الْفَسادَ ، وَقَوَّى الْعِنادَ ، وَبَسَطَ الْجَوْرَ ، وَعَدَى الطَّوْرَ . أَللَّهُمَّ يا رَبِّ لايَكْشِفُ ذلِكَ إِلّا سُلْطانُكَ ، وَلا يُجيرُ مِنْهُ إِلّاَ امْتِنانُكَ .

أَللَّهُمَّ رَبِّ فَابْتُرِ الظُّلْمَ ، وَبُثَّ حِبالَ الْغَشْمِ ، وَأَخْمِدْ سُوقَ الْمُنْكَرِ ، وَأَعِزَّ مَنْ عَنْهُ يَنْزَجِرُ ، وَاحْصُدْ شافَةَ أَهْلِ الْجَوْرِ ، وَأَلْبِسْهُمُ الْحَوْرَ بَعْدَ الْكَوْرِ ، وَعَجِّلِ اللَّهُمَّ إِلَيْهِمُ الْبَياتَ ، وَأَنْزِلْ عَلَيْهِمُ الْمُثَلاتِ ، وَأَمِتْ حَياةَ الْمُنْكَرِ لِيُؤْمَنَ الْمَخُوفُ ، وَيَسْكُنَ الْمَلْهُوفُ ، وَيَشْبَعَ الْجائِعُ ، وَيَحْفَظَ الضَّائِعُ ، وَيَأْوَى الطَّريدُ ، وَيَعُودَ الشَّريدُ ، وَيُغْنَى الْفَقيرُ ، وَيُجارَ الْمُسْتَجيرُ ، وَيُوَقَّرَ الْكَبيرُ ، وَيُرْحَمَ الصَّغيرُ ، وَيُعَزَّ الْمَظْلُومُ ، وَيُذَلَّ الظَّالِمُ ، وَيُفَرَّجَ الْمَغْمُومُ ، وَتَنْفَرِجَ الْغَمَّاءُ ، وَتَسْكُنَ الدَّهْماءُ ، وَيَمُوتَ الْإِخْتِلافُ ، وَيَعْلُوَ الْعِلْمُ ، وَيَشْمَلَ السِّلْمُ ، وَيُجْمَعَ الشَّتاتُ ، وَيَقْوَى الْإيمانُ ، وَيُتْلَى الْقُرْآنُ ، إِنَّكَ أَنْتَ الدَّيَّانُ الْمُنْعِمُ الْمَنَّانُ .(20)

بار خدايا ؛ همانا ظلم و ستم بندگانت در سرزمين هاى تو قدرت و توانايى يافته و عدالت را از بين برده و راههاى هدايت را قطع كرده و حقّ و حقيقت را از بين برده و صدق و راستى را نابود كرده و خير و نيكى را مخفى كرده و شرارت و بدبختى را آشكار كرده و نور تقوا را خاموش كرده و هدايت و خوشبختى را نابود كرده و خير و بركت كنار گذاشته شده و كجى و خروج از حقّ را تثبيت كرده و فساد و تباهى را رشد داده و كدورت و كينه توزى را در بين مردم تقويت نموده و ستمگرى را گسترش داده و از حدّ تجاوز كرده است .

بار خدايا؛ اى پروردگار عالميان؛ هيچ كس و هيچ چيزى جز سلطنت و قدرت تو آنها را برطرف نمىكند و هيچ كس قادر به نجات مردم از دست آنان نيست مگر لطف و بخشش تو .

بار پروردگارا؛ ريشه ظلم و ستم را قطع كن ، و طناب ستمگرى و بيدادگرى را پاره پاره كن و بازار شرارت و بدى را كساد كن و كسانى را كه از آنها نفرت دارند، عزيز فرما ؛ و ريشه گروه ستمكاران را از بيخ و بن بركن و آنان را بعد از ناز و نعمت و فراوانى به كمبود و نقصان دچار فرما و به حمله و شبيخون زدن و غافل گيرى آنان شتاب كن ؛ و عقوبت هاى سخت را بر آنان نازل فرما؛ و بدىها و بدكاران را بميران تا آنان كه از دست آنان در ترس و وحشت سر مىبرند، آرام گيرند و انسانهاى دلسوخته و اندوهگين به آرامش برسند و گرسنه ها سير شوند و چيزهايى كه دچار تباهى شدند، محفوظ بمانند و فرارى ها مأوى گيرند و آواره ها برگردند و فقرا غنى شوند و به امان خواهان، امان داده شود، و پيران تكريم شوند و اطفال مورد ترحّم واقع شوند و مظلوم عزيز شود و ستمگر خوار و ذليل شود و غم هاى انسانهاى اندوهگين برطرف شود و دشوارىها راحتى يابند و شورش ها آرام شود و اختلاف و دوگانگى از ميان برود؛ و علم و دانش برترى پيدا كند؛ و صلح و آشتى فراگير شود و تفرقه و پراكندگى به اتّحاد و اجتماع مبدّل شود و ايمان قدرت بگيرد و قرآن تلاوت گردد، همانا تو پاداش دهنده روزىده و بسيار احسان كننده هستى. ( مهج الدعوات : 315 .)


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام تیر 1393ساعت 3:41 قبل از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

 

 

شب قدر است و من قدری ندارم

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 4:6 قبل از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

حضرت علی(ع) در جایي میفرمایند من شما را به پنج چیز توصیه میکنم
که اگر در تمام عمر برای این پنج چیز پاشنه های پایتان رابه پهلوی شتران بسایید شایسته است. اگر تمام عمر را در سفر بگذرانید تا این پنج چیز را بدست آورید، میارزد.
حال توجه کنید که تأکیدی که میشود مؤکد کسی است که ”نه جهل “و ”نه طمع ورزی“ و ”نه سوءنیتی “در او راه ندارد.
مسلما زیر تأکید او لطایفی نهفته است که از راه عادی قابل کسب نیست.(تأکید در جملات زیاد است):
١- هیچ یک از شمابه هیچ موجودی دل نبندد، الا به خدای متعال. به هیچ موجودی امید نبند، نسبت به همه ناامیدباش. چون آنکه «پایا» نیست، دلبستگی را نشاید.
٢- احدی از شما نترسد مگر از گناه خودش. خوف از خدا که در قرآن آمده درواقع خوف از خدا نیست، خوف از عدالت خدا است که درواقع خوف از گناهکاری خود ماست. آنکه ما را به خاک سیاه مینشاند، گناه ماست. خدا موجود ترسناکی نیست. خداوند موجودی است که ما به او دل میبندیم و به او عشق میورزیم.
٣- اگر چیزی از شما پرسیدند که نمیدانید، هیچ حیا نکنید بگویید نمیدانم. حضرت علی(ع) میفرماید هرکس نمیدانم را فراموش کند، به قتلگاه خود میرود.
٤- و به محض اینکه فهمیدید چیزی را نمیدانید از پرسیدن حیا نکنید.
٥- پایدار باشید،که صبر در زندگی به منزله سر است در بدن. همانطوری که خیری در بدن بدون سر نیست. در ایمان بدون صبر هم سودی نیست، پس درامور شکیبایی بورزید.

رويكرد وجودي به نهج البلاغه
استاد مصطفي ملكيان


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 4:6 قبل از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

 


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393ساعت 4:5 قبل از ظهر توسط فریدون کدخدایی |

 

با خبر شدم حسن حاج محمدی معروف به حسن عظیم دار فانی را وداع گفت. از زبان عوام الناس شاید یکی از دیوانه های شهرمون فوت کرده است اما خدا رحمتش کند. جز خنده ای که بر لبان مردم می آورد کار دیگری نمی کرد. خاصیتش برای این شهر از بسیاری از افراد به ظاهر سالم بیشتر بود. نگاه نافذی داشت .عکس العمل های تبسم برانگیزش با شناخت محیط، لحظه و افرادی بود که با آن مواجه می شد. چه بسا خاطره های خنده داری که از نقل محافل است ناشی از این تیزبینی بود و برای همین من جرات نمی کنم با بی ادبی لقب دیوانه به او بدهم. او را باید بیشتر شخصیتی بهلول وار دانست که در جامعه ای که خود درک پائینی داشتند، کلام های نغزش برای دیگران نمود دیوانه وار داشت. در حقش شنیده ام ظلمهایی شده بود که روزگار به کامش نبود اگر چه ایام را به کام بقیه خوش می کرد. یادمه در بسیاری از انتخابات ها که به هر حال رای های باطله ای وجود داشت رای او از برخی کاندیداهای دیگر در صندوق محل بیشتر می شد. متاسفانه فرهنگ بسیار زشت و زننده در شهرمان داریم. با افرادی که مشکلات روحی دارند برخوردهای توهین آمیز و زننده ای داریم و بعضا مشکلات این افراد را شدیدتر می کنیم. مهم نیست دکترا داری و یا بیسوادی مهم اینه که بدانی چگونه مانند یک انسان اخلاق مدار زندگی کنی. امیدوارم با افراد دیگری از این جنس مهربان تر باشیم. روحش شاد.

نوشته:  مهدی قندی


نويسنده و يا انتخاب متن توسط: فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در جمعه بیستم تیر 1393ساعت 12:0 بعد از ظهر توسط فریدون کدخدایی |