ماه رمضان است . این ماه برایمان تداعی کننده صدای زیبا و خاطره انگیز مرحوم
سید جواد ذبیحی است.وچقدر متاسفم که
آقای خلخالی در کتاب خاطراتش صریحا اعتراف به کشتن این مرد می کند .
منبع بعضی از صداها
http://sheikhak.blogfa.com/post-80.asp
یارب من اگر گناه بیحد کردم / غفران تو را به روی خود سد کردم
آواز و مناجات مرحوم ذبیحی در مایهی افشاری
که در خلال آن گوشههای مختلف از جمله: عراق و رهاب اجرا میشود
و گاه به دشتی هم گریز زده میشود.
>>> اینجا
آواز سحرگاهی ذبیحی
مایهی دشتی
گوشهی حاجیانی
«سحر بردار دستی و دعا کن / از این در حاجت خود را روا کن!»
>>> اینجا
مناجات علی(ع) در مسجد کوفه (مولای یا مولای) با صدای ذبیحی
>>> اینجا
ربناهای قرآن با صدای مرحوم ذبیحی
مناجات های فارسی با صدای زنده یاد سید جواد ذبیحی
مناجات همایون با صدای ذبیحی را بشنوید-قسمت اول
مناجات همایون با صدای ذبیحی را بشنوید-قسمت دوم
آواز ذبیحی در مایهی بیات ترک
«چراغ حق به جانم گشت روشن / من از تن دور ماندستم تن از من»
دکلمه: علیرضا معینی
(این فرد، مدتی در اوایل انقلاب، مجری برنامهی معروف مسابقهی نامها و نشانهها بود که شبهای جمعه از تلویزیون پخش میشد.)
>>> اینجا
یکی از وبلاگ نویسان عزیز به نام آقای سامانی تعدادی از مناجات ها (آوازهای) بی نظیر مرحوم ذبیحی را با زحمت فراوان جمع آوری کرده و آپلود هم کرده اند و در وبلاگشان موجود است. چون این مناجات ها خیلی نایاب هستند و در آرشیو خیلی از دوستان هم موجود نیست، حیف دیدم بیشتر معرفی نشوند. چون این امکان وجود دارد خیلی از دوستان با وبلاگ ایشان آشنا نباشند تصمیم گرفتم این آثار بی نظیر را در قالب این پست به دوستان دیگر معرفی کنم.
برای دانلود ، روی لینک هر کدام از قسمت ها کلیک کنید
| مناجات شور با صدای مرحوم ذبیحی | مناجات شور - ابوعطا با صدای مرحوم ذبیحی | مناجات همایون با صدای مرحوم ذبیحی |
|
- | ||
|
- | ||
|
- | ||
|
- | ||
|
- | ||
|
- | ||
|
- |
- | |
|
- |
- | |
|
- |
- | |
|
- |
- |
آوازها برگرفته از وبلاگ موسیقی ما
با درود فراوان ما براي حذف نام خليج عربي و برگرداندن نام خليج فارس به نقشه ماهواره اي و آنلاين گوگل ارت نياز به 1 ميليون امضا داريم. به عنوان يک ايراني خواهشمندم روي لينک آبي زير کليک کرده و براي حذف نام خليج عربي آنرا امضا نماييد. کار سختي نيست .پیام رابرای دوستان خود ارسال كنید
طومار اعتراض به جعل عنوان خليج عربي در نرم افزار نقشه هاي ماهواره اي گوگل كه تاكنون به امضاي ۸۱۰ هزار نفر رسيده و تعداد امضاها همچنان در حال افزايش مي باشد، در رتبه نخست يك سايت اينترنتي قرار گرفت.
یک دقیقه برای وطنمان وقت صرف کنیم دیگران که به فکر نیستند یک دقیقه وقت صرف کنید
با کلیک روی آدرس زیر فرم را تکمیل کنید
http://www.petitiononline.com/sos02082/petition-sign.html
مجتهد برای محمّد مجتهد شبستری اسمی بیمسما نیست. او به راستی مجتهد است، امّا نه اجتهاد در فروع و فقه، که اجتهاد در مبانی و اصول و کلام. او بهویژه مجتهد در مسألهی فهم دین است.
مسألهی فهم متن در عالم اسلام، اندکی در علم منطق و به شکل گسترده در «بحث الفاظ» علم اصول فقه مطرح بوده است. علم اصول فقه، به رغم اسم آن، اختصاص به علم فقه ندارد و متکفل ارائهی قواعد فهم هر متنی است، لذا علم تفسیر قرآن، علمالحدیث، علم کلام نقلی، و علم اخلاق نقلی، همانند علم فقه، از این علم تغذیه میکنند. بحث الفاظ که حداقل به لحاظ حجم، نیمی از علم اصول فقه را تشکیل میدهد و در برخی مسائل با فلسفههای تحلیلی و زبانی قابل مقایسه است، اگرچه آکنده از نکتهسنجیهای علمای اصولی و موتور محرک اجتهادهای فقهی بوده است، امّا مدتهاست که خود از اجتهاد بازمانده است و به تئوری واحدی در فهم متن اکتفا کرده و از آرای تازه در این حوزه بیخبر مانده است. در حالی که علومی از قبیل هرمنوتیک، فلسفهی زبانی، و زبانشناسی افقهای تازهای را در «مسألهی فهم متن» گشودهاند. کثرت، تنوع، و عمق مابحث جدید، به میزانی است که بدون اطلاع از آنها نمیتوان سخنی بایسته در این حوزه ابراز کرد. تفاوت سطح مباحث فهم متن در علم هرمنوتیک جدید و مبحث الفاظ علم اصول فقه، از قبیل فیزیک کوانتوم و فیزیک ارسطویی است.
اتکای عالمان مسلمان به یک تئوری ابتدایی در فهم متن، باعث شده است که به رغم کوششهای فراوان آنها در علوم فقه، کلام، اخلاق، و تفسیر، بر معارف اسلامی غباری غلیظ از فهم ماضی و مناسبات گذشته بنشیند و این معارف را از هماوردی معارف معاصر ناتوان بپندارند. این که فهم متن مقدس همانند فهم دیگر متون، مقدس نیست؛ این که فهم عالمان هر زمانه رنگ و بوی زمانهی خودشان را دارد و تحمیل فهم علمای سلف از کتاب خدا و سنت رسولش بر معارف دینی معاصر خدمت خداپسندانه نیست، تعصب جاهلانه است، این که سهم پیشفرضها و ذهنیت خواننده در فهم متن کمتر از ارادهی متکلم در خلق متن نیست؛ این که هیچ متنی در خلأ (لو خُلی و طبعه) فهمیده نمیشود؛ این که هر متنی در آن زمینه فهمده میشود؛ این که متن واحد ممکن است به گونههای مختلف فهم شود و تاریخ علوم دینی گواه صادق فهمهای متفاوت از متن واحد هستند؛ مسائل پیشپاافتادهای نیستند که از غفلت از آنها بتوان به سادگی گذشت. متأسفانه عالمان بزرگوار دینی ما فرزند زمانهی خود نبودهاند. نبض تفکر عصر خویش را به دست ندارند و در مسألهی فهم متن از قافلهی اندیشهی معاصر عقب ماندهاند.
محمّد مجتهد شبستری ـ که اخیراً از مرز هفتاد سالگی گذشته است ـ عالمی است که به مشکل تاریخی مسلمانان در مسألهی فهم متن پی برده و برای نخستین بار در زبان فارسی و در حوزهی شیعی، موفق شده علم هرمنوتیک را بشناساند و این روش تازه را در فهم متن کتاب و سنت به کار گیرد. او دانشآموختهی حوزهی علمیهی قم است. هیجده سال (1330 ـ 48) در این حوزه، فقه و اصول و فلسفه و کلام تحصیل کرده است. برخی همدرسان او اکنون مرجع تقلیدند و ملقب به آیتاللهالعظمی و آیتالله. و امّا او در یکی از سلوکهای معنوی خود در سال 1385، درست در هفتاد سالگی، آرام و بیسروصدا، خرقه و دستار بنهاد و حتّی به ظاهر نیز از همگنان دیروز فاصله گرفت. هرچند او به منش و درون بیش از مدعیان، روحانی و معنوی است و دغدغهی اصلیاش همچنان اصلاح فهم دینی است.
شبستری اهل هجرت است؛ هم هجرت مکانی، هم سلوک معنوی. از آذربایجان تا قم، از قم تا هامبورگ، و سپس تا تهران. او بسیار سفر کرده است، فراوان گفتوگو کرده است، و بر خلاف بسیاری شریعتمداران، بیشتر شنیده است و از همه فراوانتر تأمل کرده است. بیش از آن که بگوید و بنویسد، خوانده است و اندیشیده است. مجتهد شبستری که اکنون یکی از شاخصترین نواندیشان دینی در ایران، بلکه در جهان اسلام است، تاکنون چهار مرحله را پشت سر گذارده است. به عبارتی باید از چهار شبستری سخن بگوییم: شبستری قم، شبستری هامبورگ، شبستری تهران اوّل، و شبستری تهران دوم.
در مرحلهی اوّل، وی کمی با دیگر روحانیون متفاوت است. اهل قلم است، روزنامه و مجله میخواند، حساسیت اجتماعی و سیاسی دارد. کتاب «جامعهی انسانی اسلام» حاصل این مرحله است. او در این مرحله اگرچه دردآشنا است، امّا در چارچوب اندیشهی سنتی به دنبال راهحل است. در مرحلهی دوم (1348 ـ 57) او از نزدیک با غرب آشنا میشود، آلمانی میآموزد، با عالمان مسیحی وارد گفتوگو میشود، و از طریق مطالعاتی فشرده با آرای متألهان مسیحی از قبیل بولتمن و تیلیخ آشنا میشود و بالأخره با توجه به پیشینهی تحصیلیاش، هرمنوتیک را میشناسد. از جمله در آرای شلایرماخر، دیلتای، هایدگر، گادامر، و هیرش تأمل میکند. اکنون به آستانهی مسأله رسیده است؛ مسألهی فهم. او گمشدهی خود را یافته است.
در مرحلهی سوم، شبستری در تهران مجلهی «اندیشهی اسلامی» را منتشر میکند؛ نخستین مجلهی تئوریک نواندیشی دینی پس از انقلاب. در کسوت نمایندگی مردم به مجلس شورای اسلامی میرود. او در این پندار است که «تفسیر جدیدی از اسلام» در ایران پیروز شده است و به عنوان سفیر فرهنگی این تفسیر تازه به اینجا و آنجا سفر میکند. امّا خیلی زود درمییابد که این «تفسیر جدید از اسلام» در سیاست پس از انقلاب سهمی ندارد و اصولاً قدرت را با اندیشه سر آشتی نیست. نواندیش دینی به حاشیه رانده میشود.
مرحلهی چهارم (از 1362)، دوران پختگی شبستری است. کارش تدریس کلام در دانشکدهی الهیات دانشگاه تهران است، تا 1385 که با نوزده سال سابقهی تدریس، در دولت مهرورزان اجباراً بازنشسته میشود. نواندیشی دینی و اصولاً اندیشهی مستقل، دیگر حتّی در دانشگاه هم تحمل نمیشود. با مقالات «عقل و دین» در کیهان فرهنگی طلایهی تولد یک متفکر جدی در ایران احساس میشود و بالأخره تأملات شبستری به بار مینشیند و در 1375، کتاب «هرمنوتیک، کتاب و سنت» به عنوان نخستین گام در بومی کردن هرمنوتیک در ایران و اندیشهی شیعی منتشر میشود. کتابی که به زودی به عنوان یکی از چند کتاب دورانساز در دههی اخیر ایران، جای خود را در بین اهل نظر باز میکند. سه کتاب دیگر شبستری، «ایمان و آزادی» (1376)، «نقدی بر قرائت رسمی از دین» (1379)، و «تأملاتی در قرائت انسانی از دین» (1383) نیز در ترسیم قرائتی انسانی از دین و نقد قرائت رسمی از دین، از تأثیرگذارترین کتب دههی اخیر ایران بودهاند.
«مجتهد» برای محمّد مجتهد شبستری اسمی بیمسما نیست. او به راستی مجتهد است، امّا نه اجتهاد در فروع و فقه، که اجتهاد در مبانی و اصول و کلام. او بهویژه مجتهد در مسألهی فهم دین است. این که بر او خرده میگیرند که هرمنوتیک ادعایی او سوغات غرب است و فقه اهلبیت را به روش فهم ژرمنها نیازی نیست، از همان اتقانی برخوردار است که منتقدان علم منطق پیش از غزالی و منتقدان فلسفهی پیش از نصیرالدین طوسی برخوردار بودند. همچنان که امروز منطق ارسطویی و فلسفهی ارسطویی نوافلاطونی جزء لایتجزّا، یا مقدمهی لازم اعتقادات رسمی اسلام و تشیع است، چه اشکالی دارد که هرمنوتیک جدید نیز از چنین موقعیتی برخوردار شود؟ با اینهمه، از نظر نمیتوان دور داشت که هرمنوتیک در اندیشهی ایرانی در اوّل راه است، انتخاب برترین و مناسبترین رویکرد هرمنوتیکی و از آن مهمتر، تطبیق رویکرد منتخب با متون اسلامی و ارائهی ضوابط فهم متن، سه امری است که از مجتهد در مبانی و عالم هرمنوتیک در ایران انتظار میرود. دوران مباحث کلی و نقد ناکارآمدی شیوهی سلف صالح به سر آمده است. از استاد شبستری انتظار میرود ایجابیتر و اثباتیتر «علم اصول فهم دین» را، آنچنان که خود برای عالمان دین تجویز میکند، تدوین نماید و چه کسی از او برای انجام این مهم مناسبتر؟ هرمنوتیک برای بومی شدن و متعارفتر شدن زبانش هنوز به مجاهدت و تلاش بیشتری نیاز دارد.
معارف اسلامی، بهویژه علم شریف اصول فقه، در دو ناحیهی دیگر، حتّی بیش از مباحث الفاظ (مسألهی فهم متن دینی) نیاز مبرم به بازاندیشی و تجدید نظر دارد؛ یکی در بحث عقل، مستقلات عقلیه، سیرهی عقلا، و حجیت دلیل عقل، و دیگری در بحث دلیل انسداد و حجیت ظنّ مطلق. تأمل مجدد در این سه مسأله، شرط لازم به اصلاح اندیشهی دینی در اسلام معاصر، بهویژه در اندیشهی شیعی است. مجتهد شبستری، از پیشروان مسألهی اوّل است.
به نظر میرسد شبستری در تدارک آغاز پنجمین مرحلهی سلوک فکری خود است. او چندی است که در چند و چون «مسألهی بنیادی وحی» میاندیشد. این که لفظ وحی را به چه میزان میتوان به خداوند نسبت داد، و پیامبر در لفظ و معنای وحی الهی به چه میزان دخیل است. این مسأله صبغهی کلامی بیشتری دارد و مقدم بر مسألهی فهم متن است.
استاد در این عرصهی دشوار سخنانی متفاوت دارد. مجتهد در مبانی و اصول، متین و متواضعانه منزل به منزل پیش میرود.
عزتش مستدام، عمرش دراز، و افاضاتش افزون باد.
|
نگارش محسن کدیور. | |
| برگرفته از: فصلنامه مدرسه، شماره ششم، تیر 1386 | |