a
ا
امام صادق علیه السلام از آیات قرانی در مواجه با بعضی مشکلات میفرمایند : درشگفتم برای کسی که از چهار چیز بیم دارد، چگونه به چهار چیز پناه نمیبرد .
1. درشگفتم برای کسی که ترس براوغلبه کرده به ذکر " حسبناالله ونعم الوکیل" آل عمران آیه 173 پناه نمیبرد.
2. درشگفتم برای کسی که اندوهگین است به ذکر " لااله الاانت سبحانک انی کنت من الظالمین" پناه نمیبرد انبیا آیه 87 .
3. درشگفتم برای کسی که مورد مکروحیله واقع شده وبه ذکر" افوض امری الی الله ان الله بصیر بالعباد"
پناه نمیبرد غافر آیه 44.
4. درشگفتم برای کسی که طالب رزق وبرق دنیا گشته به ذکر " ماشاء الله لاقوه
الا با الله " پناه نمیبرد کهف آیه 39.))
از پیروان و اصلان مرحوم آیت الله بهاء الدین حدیثی نقل شده از حضرت امام باقر (ع) که فرمود : هرکه صد
بار (( سُبحانَ الله وَ الحَمدُللهِ وَ لا اِلهَ اِلاَّ الله وَ اللهُ اَکبَر )) بگوید، اسم او در دفتر صدّیقان نوشته می شود،
که او را ثواب فرد صدیق باشد. هر حرف از آن نوری بر روی صراط است. این کس در بهشت رفیق حضرت
خضر خواهد بود.
از سید هاشم حداد می پرسند : بهترین کار برای سالک در کدام یک از اعمال عبادی است ؟
در پاسخ می فرمایند : بهترین آن سجده است، مانند ذکر یونسیه ((لا الهَ الاّ أََنتَ سُبحانَکَ انِّی کُنتُ مِنَ
الظّالِمِینَ.)) یا ذکر سجدۀ حضرت موسی بن جعفر(ع) ، (( عَظُمَ الذنب مِن عَبدِکَ فلیَحسُن العَفوُ مِن عِندِکَ )).
آیت الله بهاءالدینی می فرمودند : در عالم رویا، اهل حالی مرا گفت : بعد از هر نماز، دو مرتبه این ذکر را
بگو : (( اللهُ الواحدُ الفردُ الصَّمد)) . ذکر را بر عارف کامل، راهبر مردان خدایی، علامه طباطبایی عرضه
کردم، مرا فرمود ا برآن مداومت کنم و به طور تأکید، دستور پانصد تا ششصد بار تکرار آن را فرمودند.
|
نوحه هاي اجرا شده توسط حاج اكبر ناظم (اكبر سادات سركي) از معروف ترين پير غلامان اهل بيت در هيئت نوباوگان قنات آباد به همرا زندگي نامه و توضيحاتي در مورد نحوه اجراي هيئات ايشان كاربران عزيز توجه داشته باشند كه كيفيت پايين صداها مربوط به نحوه ضبط مجالس در دهه هاي گذشته مي باشد
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * زندگينامه محل تولد : تهران – قنات آباد سال تولد : 1288 سال رحلت : 1363 شغل : علف و آذوقه فروشي تحصيلات : قرآني آرامگاه : قطعه 16 بهشت زهرا هيات ثابت : نوباوگان قنات آباد استاد : مادر (حافظ قرآن) * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ذاكر و مداح و ستايشگري را در اين نوشتار به ياد كرد او مي پردازم و با گراميداشت خاطره شكوهزاد او سخن مي گويم؛ كه خود از شناختش عاجزم، تا چه رسد به شناساندنش. مرحوم حاج اكبر ناظم قنات آبادي ، او كه خود خادم دين و اهل بيت(ع) بود. او كه از هر فرصتي براي يادآوري خاندان رسول گرامي اسلام استفاده مي كرد. در هنگامه عاشورا، مسير كوچه پس كوچه هاي محله قنات آباد تهران تا بازار كفاش ها را آنچنان پشت سر مي نهاد كه گويي خود را در حريم يار و مولايش به مشاهده مي نشست. هيأت ارزشمند نو باوگان قنات آباد در اين روزگار، يادگار اوست. آنان كه در آن روزگاران خود را مقيد به شركت در اين محفل آييني و مذهبي مي ديدند ، سرايش اين پير عشق و آموزكار محبت را خوب به ياد دارند : عاشوراي حسين مي دهد پيام/ برعالم مي دهند نصرت اسلام/ تازنده هستم حق مي پرستم/ هيهات مناالذله يا اهل العالم/ الله اكبر / و نيز در روز تاسوعا با خواندن ابياتي تأثيرگذار و تكان دهنده دل ها را متوجه، ساقي كربلا مي كرد. يكي از شاعران بزرگ، عاشورا را چونان خورشيدي دانسته است كه در دل شب سياه ستم درخشيد تا تاريكي هاي سره پليد را بزدايد. خادمان حسين(ع) نيز، در طول تاريخ اسلام، همواره آفرينندگان خورشيد عاشورا بوده اند در برابر شب هاي ستم و سياهي و يكي از اين خورشيد هاي فروزان، در شب سياه ستم بيدادگران، مرحوم حاج اكبر ناظم قنات آبادي(ره) است. در حمايت و پيروي از ولايت فقيه و در پي اعتقاد راسخش به حضرت امام خميني(ره) در اوج سوگواري و مرثيه مولي الكونين حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) با لحن عاطفه برانگيز و شورگستر، در برابر تيمچه حاجب الدوله با صدايي رسا، چنين مي سرود: در آن سال ها دوستدارانش، ساعت ها گوشه و كنار بازار كفاش ها مي ايستادند تا پرچم سپيد رنگ هيأت نوباوگان قنات آباد از دور نمايان شود. هنگامي كه طنين سينه زدن و نوحه خواندن هيأت نوباوگان قنات آباد به گوش سوگواران اطراف تيمچه حاجب الدوله مي رسيد، خبر از آمادگي جمعيت انبوهي از عزاداران حسيني(ع) مي داد، تا شاهد مرثيه سرايي خادم با اخلاص سالار شهيدان باشند. با ديدن چهره نوراني ذاكر دلسوخته اهل بيت (عليهم السلام) و بنيانگذار هيأت محترم قنات آباد، با پاهاي برهنه، اشك جاري، گل بر سر و رويش مي ماليد ، اشك ها بي اختيار به گونه ها مينشست ، هميشه دست هاي او فراتر از دست هاي سينه زنان قرار مي گرفت و بر سينه مي نشست . روضه خواني، نوحه خواني، عزاداري جامع و كامل حاج اكبر ناظم(ره) و در پايان نيز دعا و ختم امن يجيب... پس از ساعت ها عزاداري شبانگاهي و صبحگاهي در ايام عاشورا، و زماني كه عقربه هاي ساعت 3 يا 4 بعد از ظهر را نشان مي داد، احدي را خسته و ملول نمي ساخت. او نيز مي دانست، مزاحم دسته جات عزاداري نيست. آخرين گروه عزاداران، هيأت نوباوگان قنات آباد است. پس از او موكب عزاداران و دسته جات سوگواري آذربايجاني ها از مسجد آذربايجاني ها (ترك ها) حركت مي كردند و گاهي نيز پرچم آنان با پرچم نوباوگان تلاقي مي كرد . در سال هاي پاياني عمر، با شيفتگي و ارادتي خاص، در حالي كه به شدت از بيماري رنج مي برد، در جلسات و دسته جات عزاداري شركت مي جست و در اجراي مرثيه خواني و عرض ارادت به ساحت مقدس سيدالشهدا (عليه السلام) بيش از حد انتظار اداي وظيفه مي كرد. سرانجام اين پير عاشق و خادم آستان مقدس اهل بيت عصمت و طهارت(ع) سربلند و سرافراز به صف ديگر خادمان پيوست و به ديدار مواليانش نايل گشت و ورقي تابناك بر پيشينه ستايشگران عشق ولايت افزود * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
سینه زنی تهرانی های قدیم تا قبل از نقل مکان مرحوم حاج مرزوق از کربلا به تهران، اینگونه بود که اصطلاحا سه ضرب و بی وقفه سینه می زدند. بدین ترتیب اساسا « دم سرپا » و « زمینه خوانی »، در تهران رایج نبود. مرحوم حاج مرزوق بنیانگذار سینه زنی سنتی در تهران بوده است. اوج تکامل این سبک، در دوره مرحوم شاه حسین و مرحوم ناظم شکل گرفت. این دو پهلوان نامدار، ضمن آنکه هرگز خود را به شوائب مادی آلوده نساختند، بیشترین سهم را در شکل گیری آنچه که ما امروز « عزاداری سنتی » می نامیم، داشته اند. مرحوم ناظم اکثر نوحه ها را فی البداهه ساخته است. آن پیرغلام با اخلاص اباعبدالله عليه السلام که از سواد اصطلاحی کم بهره بوده، نوحه هایی به زبان عربی دارد که از لحاظ صرف و نحو، کمترین ایرادی بر آنها وارد نیست. به عنوان نمونه در مصیبت حضرت مسلم بن عقیل علیه السلام می سراید: مسلـم ینادی یا صبا إذهب إلی البطحاء قل یا سلیل المصطفی إحذر من الأعداء از من به تو بادا سلام ای زاده زهــــرا در کوفه نالانم؛ سر در گریبانم یا در جایی دیگر در وصف عصر عاشورا می گوید: مهجة قلب نبی یا ثارالله و ابن ثــاره؛ بنما نظاره رؤوسنا المکشوفة؛ یا حسین مظلوم آنچه که مستند ساخت این نوحه قرار گرفته، عبارتی از مقتل مرحوم سید بن طاووس ـ رضوان الله علیه ـ است که نازدانه حضرت سیدالشهداء علیه السلام خطاب به بدن مطهر پدرش عرضه می دارد: « یا أبتاه؛ أنظر إلی رؤوسنا المکشوفة »
|