من این حرف ها را برای كسانی كه معنی درد را می فهمند می زنم , نه برای كسانی كه در رفاه وبا بهترین امكانات رشد كرده اند  برای كسانی كه مسئولیت گرفته اند و پول بیت المال را صرف بازی های سیاسی می كنند نمی گویم

 برای كسانی كه ماشین گران قیمتشان را سوار می شوند و بزرگترین دغـدغه زنـدگی شان اینست كه فردا ظهر جوجه كباب  بخورند یا چلومرغ ! نمی گویم

نه ! من برای آن ها نمی گویم , من برای تو می گویم ,  برای تو كه هنوز شرف و انسانیتت  را نفروخته ای ; برای تو كه هنوز عقلت را به پای تعصبت قربانی نكرده ای

 برای تو كه با درد بزرگ شده ای  اما  نمی خواهی كه نسل بعد , بچه های تو, با رنج ومحرومیت بزرگ شوند ; برای تو می گویم                     

این جا درآران و بیدگل ملیاردها ها تومان برای ساخت یك مسجد , حسینیه یا برای برپایی یك مراسم مذهبی خرج می شود ; برای ساخت یك اسب , یك مشك , یك گهواره ,حتی برای تیغه های یك علمات میلیون ها تومان صرف تعصبات محلی می شود,

بعضی ها حاضرند برای رسیدن به چارپایه هیئت به مساحت کم تراز نیم متر مربع  ملیونها تومان خرج کنند واین مساحت کوچک را با دنیا عوض نمی کنند سدر المنتهی بهشت روی زمین شان است رئیس هیئت حال می دهد!! با دنیا این مقام را عوض نمی کنند مثل این نماینده های مجلس ما هستند که برای رضای خداوند و تکلیف شرعی می روند کاندیدا می شوند وحالا سر اینکه کدام کمیسیون رئیس باشند دعوا ست برای تکلیف شرعی ووظیفه ملیاردها تومان پول حرام یا اسراف را خرج می کنند تا وقتی به کرسی سبزرسیدند( که همان حکم چارپایه هیئت را دارد )  به مردم خدمت کنند ( از طنز روزگار دقت کردید چندین چار پایه هیئت ها هم رنگشون سبز است عجب رنگی است این سبز !!) این رئیس های هیئت هم برای رضای خداوند وخشنودی امام حسین روی چار پایه می روند !! به قول احمد شاملو روزگار غریبی است

غافل از آن كه در این شهر هنوز كسانی هستند كه به نان شبشان محتاجنداین جا می شود فقر و محرومیت را در اطراف همین مناره های سر به فلك كشیده و همین گنبد های زرین مشاهده كرددر كنار همین حسینیه ها , كه میلیارد ها تومان  (آن هم برای 10 شب استفاده)  خرج ساخت وتكمیل آن ها می شود , می توان در میان خانه هایی كه به ویرانه می مانند ,معنی تنگدستی و بی كسی را فهمیداین جا هنوز می شود ,غم و حسرت را در نگاه دختر بچه ای كه به كیف و كفش همكلاسی اش دوخته شده دید هنوز می شود رنج پسر بچه ای كه دوچرخه ی دوستش را با التماس قرض می گیرد تا دوری با آن بزند حس كردهنوز می شود , درد را در دستان تكیده یك  پیرمرد ناتوان  و در اشك های یك پیرزن مریض و سالخورده لمس كرد

اگر امروز امام حسین بود آیا راضی بود این همه نذورات خرج آینه کاری حسینه های شود که همسایه این حسینه خانه های کاه گلی است که پیرزن  آن از ترس ریزش سقف دعا می کند که باران نیاید وشب بچه های خانه  با کناره های نان سر بر بالین می گذارند 

اگر ما مسلمانیم وای بر این مسلمانی...

این همه فقر و بدبختی و بیچارگی  ,این همه درد و رنج وحسرت را می بینیم و هیچ كاری نمی كنیم ...

 چرا كاری نمی كنیم؟ چرا با این تعصبات احمقانه كه باعث عقب ماندگی ما شده است مقابله نمی كنیم ؟ چرا ریشه این جهل را خشك نمی كنیم؟ 

وقتی پیامبر اسلام(ص) می گوید: كسی كه سر بر بالین بگذارد , در حالی كه همسایه اش گرسنه باشد از ما نیست , پس چگونه ادعای مسلمانی می كنیم ؟

خرافات دارد مملکت را ویران می کند خدا بیامرزد دکتر حسین عظیمی را همواره می گفت دین ضد توسعه نیست ولی خرافات ضد توسعه است