من مطلقا معتقد به خشونت نیستم و معتقدم که هر گونه مبارزه ای که آدم می خواهد بکند، باید مبارزه ی بدون خشونت باشد. معتقدم مبارزه ی بدون خشونت، اولا با اخلاقی زیستن منافاتی ندارد، در حالی که مبارزه ی با خشونت، با اخلاقی زیستن منافات دارد.
ثانیا معتقدم مبارزه ی با خشونت، حتی اگر به نتیجه برسد چنان خشونتی را در مبارزان، ملکه کرده است و این مبارزان، همان روال قبل را ادامه خواهند داد. من در واقع همیشه با مبارزه ی بدون خشونت، که در واقع مبارزه ی اخلاقی فرهنگی است و نهایتا با آن چیزی که از آن به عصیان مدنی و مبارزه منفی  تعبیر می کنند، موافقم. خشونت اصلا در ذات و مخیله من نمی گنجد. من معتقدم ما باید به سمتی برویم که اگر سریع ترین راه موفقیت هم نیست ولی مطمئن ترین و بی عوارض ترین راه موفقیت است. آن هایی که سرعت را ترجیح می دهند بر امور دیگر، با این راه نا آشنا هستند.

🌻🌻گفت و گوی حمید جعفری از معلمان شهر تهران با مصطفی ملکیان