سخن راقم این سطور این است تمام کسانی از قوم بنی هاشم از جمله محمد هلال پسر علی وهاشم بن علی که در حادثه کربلا امام حسین را تنها گذاشتن اهل خسران بودند در تذکره محمد هلال که مدفن آن در آران است آمده است که ایشان در زمان حرکت امام به کوفه در طائف بوده است طائف نزدیک مکه ویکی از روستاهای خوش آب وهوای حجاز است ایشان طی سه ماهی که حسین در کربلا حضور داشته، باید به حسین ملحق می شده است محمد حنفیه که اصلا هیچ بهانه ی نداشته است یکی از دلایل ما این است

یک- نامه‏ امام حسین‏(ع) به بنی ‏هاشم . در مورد این نامه از نظر اینکه حضرت آن را در مکه نوشت یا بعد از حرکت از مکه، در این مسئله بین مورخین اختلاف است. عده‏ ای مثل ابن قولویه و ابن عساکر و ذهبی می‏گویند در مکه بوده، یعنی حضرت در مکه این نامه را نوشت و فرستاد برای بنی‏ هاشم به مدینه؛ عده‏ ای هم می‏گویند نه، از جمله سید بن‏ طاووس از کلینی نقل می‏کند که این نامه بعد از حرکت بود. به هر حال این بحث‏ ها مدخلیت ندارد، ما کاری نداریم که از مکه بود یا بعد از حرکت از مکه بود؛ برای ما متن نامه مهم است.

حضرت می‏نویسد:

 «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ مِنَ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ إِلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ وَ مَنْ قِبَلَهُ مِنْ بَنِی هَاشِمٍ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ مَنْ لَحِقَ بِی اسْتُشْهِدَ وَ مَنْ لَمْ یَلْحَقْ بِی لَمْ یُدْرِکِ الْفَتْحَ وَ السَّلَامُ».(بحارالانوار، 45، 87)

از حسین به محمد بن ‏علی، یعنی محمد بن‏ حنفیه، برادرش که در مدینه بود. می‏فرماید این را بدان، هر کسی از شما بنی‏ هاشم که در این سفر به من ملحق شوید، آخرِ کار شهادت است و هر یک از شما که از همراهی من خودداری کنید، بدانید که خبری از فتح ظاهری نیست. تمام شد! بسیار کوتاه و موجز!