a
 

 

اینجا گوشه ایی از شهر من است جایی که امامزاده هایی طلایی رنگش سر از خرابه ها بیرون آورده اند اینجا در شهر ما میلیاردها تومان خرج می شود تا گلدسته ها بالا بیایندمیلیارد ها تومان حرج می شود که گلدسته در دید مردم باشد اگرچه خانه ی مستمندی بدون آذوقه باشد  کاخ هایی این شهر امامزاده های آن هستند در اطراف کوخ ها یی به وسعت یک محله .

وما در این پوچی خودنماییها سرگردانم

هستند کودکانی که چندین روز است غذایی ندارند

هستند بیمارانی که درد تنفس می کنند وهستند خیلی ها که آروزی نیستن می کنند دخترانی که شاید برای نداشتن جهیزیه افسرده اند پدرانی که سر در گریبان خویش به فکر فردای بچه هایشان هستند کارگرانی که چندین ماه است حقوقی نگرفته اند  وخیلی چیزهای دیگر.....

ولی مداحان این حسینیه ها یک شب ملیونی پول می گیرند تا بر علی گریه کنند که شب ها برای مستمندان آذوقه می برد و هرچه داشت در راه فقرا خرج کرد بر او گریه می کنند تا چرب تر پول بگیرند شاید روغن روضه هایشان گریه است وبس .

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت ۱۲:۵۳ ب.ظ توسط فریدون کدخدایی |

شارلی ابدو

 

ترور ناجوانمردانه به هر شکلی محکوم وغیر قابل دفاع است اما در ماجرای شارلی ایدو فرانسه جای یک سوال خالی است اگر آزادی بیان تا این قدر منزلت دارد  چرا در این فرانسه هیچ روزنامه نگاری جرات ندارد درمورد هولوکاست کاریکاتور بکشد تحقیق وهرگونه ابراز عقیده خلاف سیره کنونی جرم محسوب می شود ؟

اگر برای منزلت انسانی تمام  مجالس کشورهای بزرگ دنیا یک دقیقه سکوت می کنند چرا کودکان کرد گرفتار سرما در سوریه که از حداقل های ممکن محروم هستند اصلا به نظر نمی آیند ؟11


نویسنده یا انتخاب متن : فریدون کدخدایی
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۳ساعت ۱۵:۵ بعد از ظهر  توسط فریدون کدخدایی  |  نظر بدهید

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت ۷:۴۸ ب.ظ توسط فریدون کدخدایی |

در هیبت شیراز و جهانی که در او هست
حق دارم اگر خوار کنم نصف جهان را!

من با توام از قرن کنون تا سده ی هفت
این قدرت عشق است که پیموده زمان را !

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۴ساعت ۲:۳۶ ب.ظ توسط فریدون کدخدایی |